<%@LANGUAGE="JAVASCRIPT" CODEPAGE="65001"%>
中文 哈文

باس بەت>>اتامۇرا- اسىل قازىنا>>مادەنيەت

اپام تويعا كەتكەندە...

ەمىلدىڭ جاعاسىنداعى ەسكى قورىمنان كەش باتا قايتتىق، كونە جادىگەردى كۇنى بويى قازعان ارحەلوكتاي ءۇستى باسىمىز شاڭ-توزاڭ قالجىراپ قايتتىق. ءبىر-بىرىمىزگە سويلەيتىن دە، قارايتىن دا شامامىز جوق.

«جەيتىن نارسە بولسا بەرىڭدەرشى، ءولىپ بارامىن»،-دەپ قالبان ساز دوڭبەككە سىلىق ەتىپ وتىرا كەتتى.

«وسى نەمە قايتىپ شىداپ كەلە جاتىر ەكەن»،- دەپ تاڭدانىپ كەلە جاتىر ەدىم.

دەگەنىنە جەتىپ تىندى، ەندى سۇيرەسەڭ دە ورنىنان تۇرمايدى.

كورپەبايدىڭ قاباعىنان بۇلت كوشتى.

ەكى سوزگە كەلگەن جوق: «ءما، مەنىڭ تەسىك شۇلىعىمدى جە»،-دەپ اياعىنداعى سۋ-سۋ سارشاقايىن شۇلىق-پۇلىعىمەن جۇلىپ الدى دا، قالبانعا قاراي اتىپ كەپ جىبەردى.

قالبان قورعانعان جوق.

سارى شاقاي زۋلاپ كەلدى دە، قالباننىڭ باسىنا بىلىش ەتتى.

قالباننىڭ باسى-كوزى ىلاي سۋ، كوزى بوتالاپ، ۇمىتىنەن ۇزىلەردەي بولىپ، اسا ءبىر ايانىشتى حالدە قالىپتى.

«قورىمدا قاز-ۇيىرەكتىڭ جۇمىرتقاسى قاراقۇرىم، تويىپ قايتاسىڭ، تولتىرىپ قايتاسىڭ»،-دەپ ەرتىپ شىققان ءبىز ەدىك.

«بۇزاۋعا قارايمىن، اپام ۇرسادى»،-دەگەنىنە قاراتقان جوق ەدىك.

قالبالاقتاتىپ الدىمىزعا سالىپ، سولداتتاي ايداپ كەتكەنبىز.

ونىمىز وڭىنان تۋمادى، سونشاما قينالىسپەن بارعاندا، قازدىڭ جۇمىرتقاسى تۇگىل ءجۇنىن كورە الساق قوي.

قالبانعا قارايتىن دا، مال-جانعا قارايتىن دا بەت جوق، قايتىپ كەلە جاتقانبىز. ماعان قاراعاندا كورپەبايدىڭ بەتى قالىڭ، قارىنىنىڭ اشقانىنا دا، قادىرىنىڭ قاشقانىنا دا قارامايدى.

قالبانعا «جەگىزگەن شاقايىن» قايتادان اياعىنا سۇعىپ جاتىپ ول: ءوزىم اشتان بۇرالىپ كەلە جاتسام...،-دەپ كۇڭىك ەتتى.

قالبانعا قارايلاعىم كەلىپ، اپام تىگىپ بەرگەن قوڭىر كۇردەگىمنىڭ قالتاسىن ءتىنتي بەردىم. قولىما بىردەڭە ىلىنگەندەي بولدى.

اپامنىڭ كەشتە تويدان قايتقانى ەسىمە ءتۇستى.

اپام تويدان سارقىتسىز قايتپايدى.

ۇيدەگى ءبىر توپ اش باقا اپامىزدىڭ تويدان قايتقانىن اڭدىپ وتىرۋشى ەدىك. اپامىز تويدان كەلسە بولدى، قالتاسىنا قاراي جۇگىرەمىز. سومكاسىن اقتارىپ ەسىن شىعارامىز. «ءتايت ارى، اش وتىرسىڭدار ما، قانە، ءوزىم تاراتىپ بەرەيىن»،-دەپ سارقىتتى ءوزى بولە باستايدى.

اپامنىڭ قالتاسىنان قۇرت پەن كامپيت ۇزىلمەيدى.

تاقىستاۋ ادامنىڭ تويىنان قايتسا، كوڭىلسىزدەۋ كەلەدى.

«جارىماعىر، جەتپەي جاتىرما، تىم قۇرىعاندا داستارقانىن دۇرىستاپ ۇستاساشى، تۇك تە العان جوقپىن، اينالايىن، ءما، مىناۋ ەكەن سوندا سالعانى»،-دەپ قالتاسىنان كامپيت پەن باۋىرساقتى سۋدىراتىپ الىپ شىعىپ جاتادى.

«مىنە، مەن دە بار ەكەن»،-دەپ قولىما ىلىنگەن اق شاعىل قۇرتتى قالباننىڭ قولىنا ۇستاتتىم.

قالبان قۇرتتى قولىنا قوندىرماستان، ەزۋىنە لىپ ەتكىزدى. ءشي بۇت قارا بالا اپپاق قۇرتتى اش قاسقىرداي، اجاق-قۇجاق قاجاي باستادى.

سىقپىتىنا قاراعاندا تاڭەرتەڭ دە ءنار تاتپاعان-اۋ.

اجەسى قايدا ەكەن؟

اي قاراپ جۇرمە ەكەن؟

كورپەبايىم دا كوڭىلسىز، قالباننىڭ ەزۋىنە جۇتىنا قارايدى. ەسىڭە الساڭ، ەسكىڭنەن ساقتا دەگەن، «ءما، سوڭعىسى مىناۋ»،-دەپ قالتامداعىنى قاعىپ بەردىم.

ەكەۋى قۇرتتى مالماڭداتىپ جاتىپ، «سەنىڭ اپاڭ جاقسى عوي»،-دەگەن ءسوزدى عانا ايتتى.

اپامدى ماقتاعانىنا ءسۇيىنىپ كەتتىم.

اپپاق قۇرت اق مالتاعا اينالعان كەزدە ەكەۋى ورىنىنان تۇردى.

بۇل كەزدە كۇن ۇياسىنا كىرىپ، قاس قارايىپ كەتىپ ەدى.

كورپەباي مەن قالبان كورشى، بىرگە وينايدى، بىرگە تۇرادى، ەكەۋى دە اجەسىنىڭ قولىنداعى بالا، قالادا وقىسىن دەپ اكە-شەشەسى اكەلىپ تاستاعان، ال مەن اجەمنىڭ بالاسىمىن.

اجەمنىڭ: سەنىڭ اكەڭ دە مەن، شەشەڭ دە مەن، سەن مەنىڭ مۇرنىمنان تۋعانسىڭ،-دەگەنى ەسىمدە ەس بىلگەنىمدە.

اپامنىڭ مۇرنىنا قارايتىنمىن سودان، قارا كەمپىردىڭ تامپىش مۇرنىنان قايتىپ تۋدىم ەكەن،-دەپ.

ءبىز قالباننىڭ ۇيىنە كەلگەندە، قالباننىڭ اجەسى مەن كورپەبايدىڭ اپاسى ءشاي ءىشىپ وتىر ەكەن.

باستارى ءبىر-ءبىرىنىڭ قۇلاعىنا كىرىپ كەتەردەي سىبىرلاسىپ جاتىر.

جەنت سالعان ءتاتتى ءشاي مۇرىنىمدى قىتىقتاي بەردى. ىشەگىمىز ءان سالدى.

-سيىر ەمىپ قويىپتى، بۇگىن سەندەرگە ءشاي جوق،-دەدى قالباننىڭ اپاسى ءسوز كەزەگىندە.

قالبان بىزگە وقتى كوزىمەن جالت قارادى.

كورپەباي ەكەۋىمىز جەرگە قارادىق.

-سودان قىزىق، الگى داستارقاندى سيىر جالاعانداي قىلدى.

-جىرتىس دەسە جانى، ەلدەن بۇرىن قول سوزادى.

-كەشكەدەيىن سۋماڭداعاننان ۇيالماي ما ەكەن ءوزى.

- مىنا جارتىسىن قۇدايداي كورەدى، ءبىر جەرگە بارسا وسىنى كولدەنەڭ تارتا قويادى، «مىنا ءتاتتىنى تەنتەگىمە الايىنشى»،-دەپ تارپا باسسالادى، ودان وزگەدە بالا جوقتاي.

-بۇنىسى نەگە سونشا اۋەكتەتەدى ەكەن، انەۋ كۇنى ول تاعى، ساعان تىعىپ قويعانىمدى سىپ ەتكىزىپ الا قويىپتى، قولى قانداي تەز ءوزىنىڭ.

-ەلدەن ۇيات ەمەس پە، ءبىر ۋاق قولىن تيساشى.

بۇلار اپامدى ءبىر تالاي جەرگە دەيىن اپاردى.

-وزدەرىڭ دە الاسىڭدار عوي،-دەپ كورپەباي اشىعىن ايتپاعاندا بۇل كىسىلەر پەرىشتەنىڭ اۋىزىنان جاڭا تۇسكەندەي قالىپتا ءالى دە بولسا اپامنىڭ سورىن قايناتا بەرەر ەدى.

-ءتايت ارى، كىم الىپتى، الساق سەندەر ءۇشىن الامىز، قايتەدى ءوزى ەلدىڭ اۋىزىن اڭدىپ-دەپ قالباننىڭ اپاسى كورپەبايعا كۇرەڭىتە قارادى.

-كەشە عانا كورشى ۇيدە اپامدى جامانداپ جاتىر ەدىڭ، ەندى كەلىپ،-دەپ كورپەباي ايتارىن ايتىپ السادا، اۋزىن جۇما قويدى.

ەكى كەمپىر ەكى جاققا قاراپ قالدى.

مەن ۇيدەن شىعا جونەلدىم.

اپام تويعا كەتكەن ەدى.

كەلدى مە ەكەن...

 

 

ﯨﻠﻪ ﻗﺎﺯﺍﻕ ﺍﯙﺗﻮﻧﻮﻣﻴﺎﻟﻰ ﻭﺑﻠﯩﺴﺘﯩﻖ ﺣﺎﻟﯩﻖ ﯗﻛﯩﻤﻪﺗﻰ ﻛﻪﯕﺴﻪ ﻣﻪﯕﮕﻪﺭﻣﻪﺳﻰ ﯗﻳﯩﻤﺪﺍﺳﺘﯩﺮﻋﺎﻥ
ﯨﻠﻪ ﻗﺎﺯﺍﻕ ﺍﯙﺗﻮﻧﻮﻣﻴﺎﻟﻰ ﻭﺑﻠﯩﺴﺘﯩﻖ ﻩﻟﻪﻛﺘﺮﻭﻧﺪﻯ ﺍﻛﯩﻤﺸﯩﻠﯩﻚ ﯨﺴﺘﻪﺭ ﻛﻪﯕﺴﻪﺳﻰ باسقارادى  [新ICP备05001353号]
ﻩﻟﻪﻛﺘﺮﻭﻧﺪﻯ ﺍﻛﯩﻤﺸﯩﻠﯩﻚ ﯨﺴﺘﻪﺭ ﻛﻪﯕﺴﻪﺳﻰ ﺗﻪﺣﻨﻴﻜﺎﻟﯩﻖ ﺟﺎﻗﺘﺎﻥ ﺟﻪﺗﻪﻛﺸﯩﻠﯩﻚ ﻩﺗﻪﺩﻯ